گفت پیغامبر که احمق هر که هست

او  عدو  ماست   و   غول  ره‌ زنست

هر که او  عاقل  بود  از  جان  ماست

روح  او و   ریح او      ریحان   ماست

عقل     دشنامم   دهد   من  راضیم

زانک       فیضی    دارد   از   فیاضیم

نبود     آن    دشنام    او     بی‌فایده

نبود       آن      مهمانیش  بی ‌مایده

احمق    ار   حلوا   نهد    اندر    لبم

من   از    آن   حلوای   او اندر    تبم