شعری از مهدی الهی قمشه ای
ای كعبه من روی تو وی قبله من سوی تو
كارم براه كـوی تو سعی و صــفا و هــروله
در راهت ای ماه حرم از شوق سر سازم قدم
خــار مغیلان گــر كند پــای دلم پر آبـله
چون نالم از عشقت شبی با آه یا رب یا ربی
از خاك خیــزد فغان افتد بگردون زلـزله
ای حاجیان ای حاجیان در كعبه و دیر مغان
جوئید كوی دلستان از عاشقــان یك دله
گر عاشقی بی سیم و زر در راه او شام و سحر
ز آه دل و خون جگر برگیر زاد و راحلــه
خواهم دلی مست خدا آزاد از نفس و هوا
از دام این عــالم رها و زغیر عشــق حق یله
بشكن بت و قدوس زن تكبیر بر ناقوس زن
گامــی براه دوست زن خــوش با دَرای قافله
زان زلف پرچین و شكن جانا خمی برهم مزن
كانـــجا دل شـیر فلك دارد بگــردن سلسله
افروخت ماهی مهربان خوشتر زخورشید جهان
كــز شور و وجد عاشــقان افلاك دارد غلغله
گفـتم الـــهی در غزل مدحی ز سلــطان ازل
كان شه به چشم مرحمت بنوازد و بخشد صله
(خدایا...... غیر از تو کسی ندارم)